sadness

Selam blog :) uzun zamandır elim klavyeye gitmiyo... tam yazıyorum sonra vazgeçip kapatıyorum. Bugünlerde pek iyi değilim zaten. Moralim gidip-geliyo. Kimin naapmya çalıştığını anlayabilmiş değilim. Antidepresan kullanmaya başladım. Keşke daha önce kullansaymışım. Şu kara günler olarak da adlandırdığım okulun 1. döneminde. En azından bu kadar etkilenmez ve yıpranmazdım. Onu çok özlüyorum bu bi gerçek ama hiç bişey değişmycek. Özlemim azalıp kaybolana kadar kıvranmaya devam edicem. İlaç desteğiyle yapıyorum kendi irademle yapamadığımı. Ama bilsin istiyorum onunla geçirdiğim her zaman kırıntısı çok değerliydi benim için. Anlamadı-anlamak istemedi kendi tercihi. Sadece saygı duyuyorum ve... ve... bu kadar işte. Beraber geçirdiğimiz mükemmel gün için Annastell'me teşekkürler :) Birazdan pc'mi kapatıp Eclipse'e gidicem. tekbaşıma. planladığım gibi. Naparım bilmiyorum, umarım tanıdık birini görmem ama. Bi sürü şey yazmak istiyorum aslında. Mells'i duvardan gecenin 11'nde nasıl atlattığımı, Bu'yla tüm planlarımızın nasıl suya düştüğünü, M8'm için ne kadar üzüldüğümü, lonelyboy'la yaptığımız konuşmaları, little'ma gitar öğretme çabalarımı, sonunda belki de bana karamel'i unutturacak birini bulmuş olma ihtimalimi.... Ama yazasım yok. Artık yoruldum ve bu kadar şeyi birden yazamam. Söz veriyorum isteklere bağlı olarak açıklycam herbirini tek tek :) şimdi film için hazırlanmam gerek. Öpüldün kocaman :) bb :)