iyiyim diye kendini kandırıyosun, sosyal medyada ölümüne mutlu görünüyosun, gülücükler saçıyo kahkahalar dağıtıyosun etrafına ama aslında içinde öyle paramparçasın ki...
sanki ezilmiş bir cam parçası gibi. ama yine senin canını yakıyo her bir kırık.
yaptıklarından ziyade yapamadıkların, yapamayacakların yakıyo canını.
özlüyosun, mutsuz oluyosun, hırçınlaşıyosun hayata karşı, insanlara karşı kendine karşı
bi zamanlar bulunmak için can attığın şehir umrunda olmuyo ama o yanındayken.
Üzgünüm eskisi gibi değil lunapark .
Bi yanıp bi sönerken
hiç gitmemiş gibi ışıklar ama
baksana bana gölgeme döndüm, halim
perişan, bi yanıp bi söner, bi yanıp bi söner, bi yanıp bi söner
hiç gitmemiş gibi ışıklar ama...
Sen nehirleri yataklarında ayırırdın da örterdin üstümü,
hani yuvarlanıverirdi taşlar, hani canları isterse.
En güzel günleriydi onlar ama geri geliceklermiş gibi değil.
Bu sefer
mutsuzum ama keyfim yerinde.
Gel beraber diye değil.
Karanlık artık hurda bir eşyadır ve
en güzel yerinde durur evin.
arkadaşlar ben bi de ÇILDIRMIYCAM.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder