arkadaşlarını mı yoksa aklını mı, hangisini kaybetmek daha az acıtır?

6 aydır ilaç kullanmıyorum, 6 aydır harika gidiyordu, baş edebiliyordum ama artık yapamıyorum. Okulda neredeyse her günüm full dolu ve bu beni çok yıpratıyor. Saçma nedenlerden dolayı insanlara sinirleniyorum, Allahtan ki içimde tutuyorum atar yapmıyorum kimseye. 

Ama gerçekten artık yavaş yavaş akıl sağlığımın ellerimden kayıp gittiğini hissedebiliyorum. Bazen aklımdaki sesi çıkarıp karşıma oturtup bütün sorunlarımı anlnatasım, ona sarılarak ağlayasım geliyor. Çok korkuyorum. Oluşturduğum düzenin bozulmasından çok korkuyorum. Tırnaklarımla kazıya kazıya geldiğim bu noktadan düşmekten çok korkuyorum. İlaçsız daha en kadar dayanabilirim bilmiyorum. 

-KONUYLA ALAKASIZ-

Bunu yazmak için girdiğimde 2435234 sene evvelki yorumları gördüm, biraz utandım. Bi "sorry" de benim demem gerekiyor sanırım.

                                                                          "sorry"