tamam.

Artık eskisi gibi yazamadığımı fark ettim şu ara. Muhtemelen artık eskisi kadar kitap okuyamadığım içindir ya da ne bileyim yazmaya üşendiğimdendir. Belki artık düşünemiyorumdur eskisi gibi. Bilemedim. Şu an içinde bulunduğum ilişkiyi baz alarak çok güzel şeyler yazabilirim aslında, çünkü çok güzel duygular var içimde. Ama yazamıyorum, yazamıyorum ve yazamıyorum.
Artık eskisi kadar yalnız hissetmiyorum kendimi. Aradığımda, hatta aramama gerek bile yok her saniye yanımda olan biri var çünkü. O olmasa bile ev arkadaşım ve tımtım beni yalnız bırakmayacak ender insanlardan biri. Biliyorum imkanı olsa pandaamidala da yalnız bırakmaz beni, "hadi" dediğimde gelir ne bileyim gezeriz falan ama bazı şeyler bazı insanların elinde değil ve bu durum da hiç hoş değil.

Şu aralar yine çok canlı rüyalar görmeye başladım. Sayıkladığımdan eminim hatta. Mesela dün rüyamda m8'imi gördüm. Saçma muhabbetler içinde. Onu birinden tatsızlık çıkmasın diye kaçırırken Karamel'i görüp yön sordum o da boş boş bakınca sinirlendim olaylar devam etti ama şu an hatırlamıyorum falan.


Hayata dönük bi gayem var mı artık onu da bilmiyorum. Depresyonu iyileştiricem diye duygularımdan algılarımdan oldum iyi mi. Bana yansıyan belirtileri şu an sadece aşırı sinirlenme ve iştahsızlık. Çok ilerleyince iştahım gidiyo ki bunu en son 2 ay önce yaşadım. Şu aralar ödevler falan yüzünden aşırı bi tahammülsüzlük var üzerimde sadece. Ödevi eşşek gibi zor olan derslerin birinden kaldım muhtemelen.

Zorluyo hayat evet ama yapabileceğimi yapmaktan başka bi şansım da yok. Bi önceki yazımda zayıflıyorum demiştim, evet zayıflıyorum çünkü 3 öğüne yetecek param yok. en fazla 2 öğün yiyebiliyorum günde. Bunu aileme söyleyemiyorum da çünkü yeni ev aldılar falan filan bi de ben zorlamak istemiyorum. İnan param nereye gidiyo hiç bilmiyorum çünkü kafeye kahve içmeye bile ayda yılda bir gidiyorum alkol kullanmıyorum sigarayı ayda 2 paket anca alıyorum. Bi ödev materyallerine gidiyo paramın çoğu bak ondan eminim bi de bi ara cosplaye mi gidiyo lan bu paralar diyodum ama aldığım kumaşlar pahalı değil bi şey değil. Lens alamadım param yok diye, perukları da dolar artmadan önce almıştım. Neden param yetmiyo yemin ediyorum algılayamıyorum artık ya. Oooof of.

Bakalım hayat önüme daha nası saçma şeyler çıkaracak.
O değil de umarım İstanbul'da saçma sapan insanlar karşıma çıkıp tadımı kaçırmaz.