üşüyorum

Evet üşüyorum.
Hava soğuk olduğundan değil ama.
Mutsuzken, üzülünce üşüyorum ve titremeye başlıyorum ben.
Umrunuzda mı? Değil.
Umrunuzda olsun diye değil, rahatlamak için yazıyorum ben buraya bunları.
Ve hep MUTSUZKEN yazıyorum artık.
Her mutsuz olduğumda değil tabiki de.
Ama mutsuzluktan başımın arkası uyuştuğunda, üşüyüp ellerim buz kestiğinde ve titremeye başladığımda ya da (yine mutsuzluktan) çenemi çok sıktığım için çenem ağrıdığında ve boğazım kuruduğunda yazıyorum buraya.
Herkes bencildir evet ben bunu kabul ediyorum ve bunun en büyük destekçilerinden biryim ancak bir ölçütü olması gerektiği şartıyla.
Bencilliği ayıp etmekle karıştırmadığı sürece insanoğlu, bencil olmakta hiçbir sorun görmüyorum.
Bir kız kardeşim ya da arkadaş gibi her şeyimi paylaşabileceğim bir annem olmadığı için arkadaşta arıyorum yakınlığı ben. Ve işte bu yüzden her seferinde de üzülüyorum.
Deniz beni paramparça ettiğinde anlamalıydım insanlara güvenmemem gerektiğinde ama yine bir genelleme ile karşınızdayım,
İnsanoğlu bencil olduğu kadar aptaldır da.
Ve yalnızdır.
Yalnızsınız yalnızız.
Ve bir şey söyleyeyim mi
mezarınıza su bile dökmesinler sizin.