kız onun için vardı. Hep oradaydı, ama oğlan bunu hiç bi zaman anlayamadı. Hep reddetti sevmeyi, sevilmeyi.. Kız yine de onu sevmeye devam etti. Öyle bir sevgiydi ki bu içinde büyüyen, gün ışığı gibi yayıldı oğlanın dünyasına. Gözlerini kapattı bir müddet oğlan. Karanlığa alışan güzel gözleri yanıyordu çünkü kızın parıltısından. sonra yavaş yavaş farketti aydınlanmaya başladığını dünyasının. Hissetti tenini karıncalandıran sıcaklığını günışığının. Gözlerini kapadı, ama bu sefer tamamen hissedebilmek için sıcaklığı.. Gözlerini açtığında kız hala aynı uzaklıktaydı. Biraz kaygılı, biraz umutlu bakıyordu yüzüne. Elini uzattı kıza gözleri mutlulukla parlayarak.. Bir an tereddüt etse de kalbi verdi cevabı, mutluluğunun adı aşktı. Kıza sıkıca sarıldığı zaman, emin oldu bu histen oğlan. Hiç bitmesin istedi kız hikayeleri, her zaman olduğu gibi. Yine her zaman olduğu gibi inandı oğlana, sarıldı aşk denen bu yalana..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder