Mesela sevgilimi, mesela kedimi, mesela "kardeşim" dediğim insanı..
Sevgilimi tahmin bile edemeyeceğin kadar çok özledim. Çok uzağız birbirimize. Hani diyorlar ya "mesafeleri sikeyim" diye, işte o duruma geldim artık ben. İstanbul-Eskişehir arası çok uzak.. Tamam yanımda hissediyorum falan filan ama sarılamayınca, elini tutup gözlerinin içine bakamayınca tüm o zırvalar edebiyattan öteye geçemiyo. İmreniyorum sevgilileri gördükçe falan.
Çok zor. Yalnızlık çok zor. Yalnız hissetmek daha da zor. Hele tüm bunları hissedip ağlayamamak daha da zor. Ben yine hiçbi şeyin farkında olmamak istiyorum. Hiçbi şeyin farkında olmamayı özledim.
Huzur istiyorum. Mutluydum güya ama neden mutsuz oldum yine hiç bilmiyorum.
Sürekli "ÇOK YALNIZIM" diye haykırmak istiyorum. Canım çıkana kadar ağlamak istiyorum çünkü kedimi özledim, sevgilimi özledim ve evet ailemi özledim.
Arya yanımda olsaydı keşke şimdi. :( Saçlarımla oynasaydı :(
etrafında sevdiğin üç elementin dışında bir element daha var ve bu durumda da yalnız sayılmazsın,tamam belki hava,su,toprak kadar olamaz hatta genellikle seni yakmaya meyilli bir elementtir ateş grubu(arkadaşların) ... Onunla mücadele edersin seni yakmayanı bulmaya çabalarsın ve yanarsın çoğunlukla...Ama içinde seni daha az yakan yada etrafındakileri yakanlar vardırki bunların değeri bil seni diğerlerinden korumaya meyillidirler.
YanıtlaSil:/ doğru
YanıtlaSil