.Im just your problem

sanırım problem benim
lisede de insanlar bi yerde buluşacaklarsa beni çağırmazlardı
şimdi de aynısı
sanırım sorun benim.
gerçekten çok düşünüyorum benim sorunum ne diye
ilkokulda gayet iyiydim, arkadaşlarım severdi beni, bensiz hiç bi şey yapılmazdı, bana özel değildi bu bi tek ama ben de onlardan biriydim işte.
sonra okul değiştirdim, yine aynı şekilde yakın arkadaşlarım beni ailemin izin vermeyeceğini bilseler de davete derlerdi buluşmalara.
sonra liseye geçtim, bi şeyler oldu, kimse benden hazzetmemeye başladı, yalnız kaldım, dışlandım, okulun günah keçisi oldum.
şimdi üniversitedeyim ve yine aynı şekilde,
yine yalnızım
yine oturuyorum.
Allahtan Symi var. O gerçekten benim her şeyim ya.
Hani Eskişehirdeki en büyük dayanağım o.
canım mı yandı, çok mu mutluyum ya da üzgün olduğunu mu fark ettim, yalnız olduğunu mu yazmış hemen kapısındayım.
Zehrayla ikili paketler zaten. Pramasyon gibi Zehra :>
Selimle ilgili bişiy söyleyemiycem. Onu da çok seviyorum ama arkadaşlığımızda tabular olmak zorunda olması aradaki bağı ipliğe çeviriyo gibi geliyo bana.
Tamam çok değer veriyorum ama tiksindiğim insanla-zeynep değil bu- arkadaşlık yaptığı için sinirlerim kalkıyo bazen
ha tabiki bana ne amına koyim koca adam bana mı sorucak?
ama o karının yüzünden-dolaylı olarak olsun, direkt olsun- yaşadığım üzüntleri onun da eninde sonunda yaşayacağını biliyorum ve öyle olmasını istemiyorum belki onun öfkesidir içimdeki.
Tekrar konuya gelecek olursak, Symi çağırır beni ortak tanıdıklarımızla buluşma ayarlandığında.
Gitmesem de çağırır ya o çok güzel bişiy işte.

Lisede bi şey oldu bana, ne oldu bilmiyorum ama beni bu hale getirenlerin ben amına koyayım.
beni değiştirip sonra çıkan sonucu da hor gördünüz, günah keçisi yaptınız ya helal olsun size.

son olarak, HERKESTEN NEFRET EDİYORUM VE YAŞAMAK İÇİN GERÇEKTEN ÇOK FAZLA SEBEP YOK, AMA İNADINA YAŞAMAYA DEVAM EDİCEM LAN. SİZE İNAT MINAKODUKLARIM.