beta

Yemin ediyorum acayip komiksiniz ya.
Anlatıyorum,
haftasonu İstanbul'a gittim ben, dönüş yolu başladıktan 2 saat sonra ateşim çıktı ama nasıl böyle tekli 1 numarada oturuyorum, ağrıdan sızıdan ölüyorum. Muavinden rica edeyim de arkadaki 2li boş koltuklardan birine geçip uyuyayım diye düşündüm, "bizde yasak hanım efendi, az önce kavga ettim zaten" dedi böyle benim zıttım yöne bakıp tek elini saçından geçirerek. Ben de boynumu büktüm "peki o zaman" dedim kıvranmalarıma devam ettim. Bilen bilir ben bu sene küçük yaş gruplarına öğretmenlik yaptığım için daha sık hasta oldum, Eskişehir Acıbadem'in acil doktorları tanıyor falan hatta artık o derece. Dedim yine o vakalardaki gibi nurofenle bilmemneyle geçecek bir şeydir sadece 37 olmuştur ateşim ben eve gideyim duş alıp yatayım kendime gelirim yarın işe gidicem zaten. Eve gittim ölçtüm ateşim 38,5. Dedim ben bi nurofen içeyim duş alayım yatayım gelirim kendime. yok. Ilık duş aldım yok. Terledim o biraz kendime getirdi ama sonra hop tekrar. Dedim bu böyle olmayacak ateşin düşmüyor 38den aşağı, sen dedim böyle ders anlatamazsın şekerim. Bunları düşünüyorum ama dünyayı sislerin arkasından görüyorum, beynim eriyo ateşten hissediyorum. Ateş 39a çıkıyor iniyor küçük aksiyonlar yaşanıyor. İzin istedim o gün için, dedim ben dinleneyim, doktora falan giderim yarın da işe giderim mis gibi. İçime dert oluyor çocuklarımın boş geçirdiği her İngilizce dersi çünkü. Ben yattım tekrar, uyuyorum üşüyorum uyanıyorum uyuyorum terliyorum uyanıyorum. Bir de benim bir huyum var ben hastayken elden ayaktan düşüyorum. Birinin yanımda olması gerekiyor malesef ki. Buradaki arkadaşlarımın yalnızca birinden görüyorum bu duyarlılığı, bir diğer arkadaşım da geldi sağolsun. Ben aradım 1 2 arkadaşımı, herkes ya derste ya işte, birinden dünyanın en saçma lafını duydum yazmaya tenezzül bile etmiycem, sağolsun Gizemcim geldi çorbamı yaptı Erhancımla baktılar bana bi güzel, ben dedim ki tamam düzeldim, iyiyim. Gece yine ateşim tavan yaptı. Çok güvendiğim arkadaşımın müsait olmaması sonucunda hiç istememem gereken birinden beni hastaneye götürmesini istedim, sağolsun götürdü. Beta olmuşum 6 penisilin verildi bana. Gidiyorum her gün 2 tane oluyorum, kendi kendime yürüye yürüye gidiyorum iğnemi olup yürüye yürüye dönüyorum. böyle bir şey olamaz. Rica ediyorum birine mesela "kanka gelsene yarım saat oturup gelicez sıcak çikolata ısmarlarım" falan diye, yok diyolar.
Şimdi işin komik yanı şu ki, ben bu insanlara desem ki "of kanka geçen nası hastaydım şöyle oldu böyle oldu" bana denecek ki "YIHAAA BEBEĞİM BENİ NEDEN ARAMADIN?" :D
ya salak mısınız?
Ben şu dakikadan sonra önümde can çekişseniz tükürür geçerim be.
40 derece  ateşim var diyorum saçmalıyorsunuz.
Kimseye güvenmeyin, bi de bu Eskişehir'deki herkes ayrı bir manyak, halden anlamayan gerizekalılar.
Özveri gösterirsem şerefsizim bak buraya yazıyorum.
Bunu öfkeyle değil keyifle yazdım ama neden böyle oldu onu ben de anlamadım :D

beta diyince de bi ayrı gülme geliyo sanırım şu yüzden