Senin de Allah belanı versin.

Hayatımın en saçma sapan en gerizekalı zamanlarını yaşıyorum. Çok saçma şeylere anlık olarak aşırı üzülüp sonra "bunu neden bu kadar büyüttün" diye kendime kızıp bu sefer de buna üzülüyorum. Ben bir de kendimi asla tutmam öyle, beni üzeni arayıp ya da mesaj atıp söylüyorum. Sonra kendime geldiğimde fark ediyorum ne kadar clingy olduğumu. Saçma sapan bir hayat yaşıyorum. Anlam yok bir amaç yok bir şey yok.

• Uyanıyorum, 
• işe gidiyorum, 
• işten çıkıyorum, 
• bir parti bir konser, görüşecek birini buluyorum,
• sünger bob izleyerek uyuyorum.

bu tekrar ediyor kendini.
her şey 2 gün iyiyse 2 hafta kötü oluyor.
2 gün "abi yaşamak çok güzel,  ÇOK MUTLUYUM" diyorsam 2 hafta ölmek istiyorum. Yaşamdan zerre keyif almıyorum. Kimseyi yanımda istemiyorum ama yalnız kalmak da istemiyorum.
kısa bir süre önce yine Evrim tarafından aptal yerine konduğumun farkındayım ama ses çıkarmıyorum çünkü ses çıkarsam da bir halta yaramayacaktı. Sonra kendime kızıyorum neden seni aptal yerine koymasına izin verdin diye. Yaşamak istediğimi yaşadım o değil de neden her seferinde o bir şeyler anlatırken içimden "he yaw he, tamam inandım tamam(!)" diyorum ama dışımdan "çok haklısın evet, bence de" diyorum bunu anlamıyorum.
Onu bir kenara koyacak olursak, NEDEN 2 GÜN ÇOK MUTLU OLSAM 2 HAFTA ÖLMEK İSTİYORUM?
2 günlük mutluluğun bedeli gerçekten 2 hafta mutsuzluk mu?

Sanırım yine ilaç kullanmaya başlamam gerekiyor. Üretici olmak istiyorum ama "meh" diyorum oturuyorum beni çok geri tutuyor bu mutsuzluk durumu. Çünkü bir fikir ya da ürün üretmek için biraz yalnız kalmam partilememem zamanımı bir şeylere ayırmam, çaba göstermem gerekiyor ama bunu yaptığımda aklımı kaçıracak gibi oluyorum.

Palyaçolardan çok korkuyorum ama palyaço olmaktan da çok bıktım. Gülüyorum eğleniyorum dans ediyorum, ama kendimle başbaşa kaldığımda karanlıklar içerisindeyim.

Senin de Allah belanı versin Effy.
Senin de Allah belanı versin Shinka.
Senin de Allah belanı versin T. Bu kadar kısa zamanda hayatıma girip beni bu kadar çok üzdüğün için.
Senin de Allah belanı versin ama buradan ismini söylemeyeceğim. Kadınsın ve seni 9 10 aydır falan tanıyorum ama bir çeneni tutamadığın kız kıza konuştuğumuz her boku hemen yetiştirip beni zor durumda bıraktığın, benim insanların gözündeki konumumu düşürdüğün için senin de Allah belanı versin.

Ben intikam almamaya karar verdim. Çok zor oldu, hala arada aklıma giriyor düşünce.

ya bir de şu var ki bana sürekli güvenden bahsediyorsan güvensizsindir, sürekli yalan söylememekten bahsediyorsan yalancının önde gidenisindir.

Buraya bir proje gelsin istiyorum ama karamsarlığım her şeyin önüne geçiyor.
Böyle yaşamaktansa bazen gerçekten hiç yaşamasam daha iyi olur diye düşünüyorum. Ha bak bunu da buraya neden yazıyorum, MUTSUZKEN MUTLUYUM DEMEK İS TE Mİ YO RUM.
Hep böyle yapıyorum hep alttan alıyorum diye tekmeleniyorum. Bu bir cry for help değil, kimseden yardım beklemiyorum. Kimseyi günahım kadar sevmiyorum. En çok da seni günahım kadar sevmiyorum. Her görüşmede vicdan mastrübasyonu yapıyorsun üzerimden, beni manipüle ettiğini sanmana izin veriyorum. Bunu da kendi amaç ve ihtiyaçlarım için yapıyorum. Senin de ben aklına sokayım.

SORRY NOT SORRY.

Ben bu aralar gerçekten ölmeyi düşünüyorum. Çok ciddi düşünüyorum. Eskiden beri ölmeyi düşünüp ölümden korkuyordum ama bu aralar hiçbir korkum yok. Hiçbir şeyin anlamı yok. Sevgi, aşk, dostluk, insanlar, hayvanlar, yiyecekler, müzik, kendim.. Hiçbir şeyin anlamı yok.

Tek ricam lütfen kedime Uğur baksın.