üzerimde okyanusun yükünü taşıyorum

Hiç ucuz hissettin mi? Ya da ne bileyim değersiz, küçük? Son zamanlarda saçma sapan hiç alakası bile olmayan durumlardan dolayı bu saydığım tanımlar üzerime üzerime geliyor.
Ne biliyim ya çok saçma, yapmacık gibi görünüyor bi çok kişi bir çok duygu. Gereksiz duyguları ise yoğun yaşıyorum.İnsanlardan tiksiniyorum çok sevmek istiyorum ama korkuyorum. Ne bileyim bana ihanet edecekler küçümseyecekler gibi geliyor.
Çok fazla duyguyu aynı anda yaşıyorum Çok fazla. Bir şeyin yasını tutarken başka bir şeye üzülmeye başlıyorum sonra aklıma başka br şey geliyor ve ona başka bir şekilde üzülüyorum. İğreniyorum, nefret ediyorum ama vazgeçemiyorum bazı şeylerden. Hayatımdan nefret etmiyorum aslında. Ortalamanın üzerinde bir eğlenceye sahip bir hayatım var. Beni aralarına kabul eden yen güzel insanlar var ama hala neden bu kadar mutsuzum? Neden hala bu kadar küçük ucuz ve aşağılanmış hissediyorum? Bunlar için hiç bir sebep yok halbuki. Mutsuzluk kelimesi üzerime yapışmış omuzlarıma binmiş ve beni altında eziyor gibi. Nefes alamıyorum. Filmdeki gibi aynı; sanki okyanusun fersahlarca derinliğinde hala dibe batmaya devam eden bir denizaltı gibi hissediyorum. Üzerimde okyanusun ağırlığı ve baskısını hissediyorum. Dibe batmayı kabullenmemeye ddair yapabileceğim tek şey yerimde kalmaya çabalamak. Çünkü yüzeye çıkamıyorum. Aslında yüzeyi bulamıyorum biliyor musun? Ne taraf yüzey bilemiyorum artık. Sadece yüzüp duruyorum. Kollarım yoruluyor, bacaklarım ağrıyor, ama yüzeyi bulamıyorum. Ölemiyorum. Ölmek istemiyorum. Ölmekten çok korkuyorum.
Patlayacakmışım gibi hissediyorum. Şu an çok doluyorum, doluyorum, doluyorum ve patlamama yakın bunu dolmamın neden olduğu gerginlikten hissedebiliyorum. Peki nasıl patlayacağım? Aklımı mı kaçıracağım? Ya da krize giraceğim? Ya da koşacağım belki boş boş bağırarak hiç br şey umursamadan, hava soğukken ve üzerimde montum yokken, ya da botlarım. Belki saçlarımı yolacağım, bilemiyorum. Kimse yardım edemiyor gibi görünüyor bana, ve kimse yardım edemeyecekmiş gibi. Kendim de yardım edemiyorum ki kendime işin aslına bakacak olursak. Çok sıkıldım.
Yoruldum
Tükendim mi peki?
Yoksa hala devam edebilir miyim?
Ağlayabilsem düzelir miyim sence?
Yardım istemiyorum, yardım çağrısı değil bu.
Ya da ne bileyim belki öyledir.
Tek bildiğim artık bu durumdan kurtulmak istediğim. Sıkıştığım küçük kutucuktan kurtulmak istiyorum.

ÇÜNKÜ ARTIK NEFES

A L A M I Y O R U M