27 Mart 2017 Pazartesi

time lord-ish?

Kendimi çoğu zaman "bir sonrakinde bunu yapmam" diye düşünürken yakalıyorum. Sanırım aynı hayatı (video oyunlarındaki gibi) tekrar tekrar yaşayacağımı düşünüyorum. Aynı animizm gibi, hani küçükken oyuncaklarının cansız olduğunu bilirsin ama yine de üşüyeceklerini düşündüğün için yorganın altına koyarsın hepsini, sonra nefes alamazlarsa boğulurlarsa diye kafalarını dışarı çıkarırsın ya, aynı öyle bir inanç bendeki. Aslında biliyorum, yaşlanıyorum. Evet şu an 22yim ama "teyze" olmaya başlıyorum ve bu beni çok büyük bir travmaya sokuyor. Bu tip düşüncelere sahip olmamı öğretmen olmamın tetikliyor olabileceğini düşünüyorum. Lisede staj yaparken düşünüyordum, "biz de böyleydik, aynı hareketleri ben de yapıyordum" diye ve ara ara kendi geçmişimi sepya bir ekranda izliyordum ama bu defa staja gittiğim okuldaki sıralarda.
"Aaa sen de hepsini hatırlıyorsun ha" ya da "hafızan çok iyi!" diyorlar bana geçmişle ilgili ortak bir anımızı arkadaşlarıma anlattığımda. Hafızam iyi değil, ben sadece geçmişte yaşıyorum ve bu çok yorucu. Time Lord değilim ama 2 zamanı aynı anda yaşıyorum. 2 zamanı aynı anda yaşarken 2 dil konuşuyorum ve 2 kişilik barındırıyorum. Bunların yükü çok ağır ama ben güçlüyüm, kim takar ki! Güçlüyüm evet ama bazen bazı anılar dişinize takılan o gıcık patlamış mısır parçası gibi zihnime takılıyor ve ben ayakta kalmak için kullandığım tüm gücümü onu çıkarmak için kullanıyorum. böyle zamanlarda yıkılıyorum. Bazen 3 bazen 5 gün bazen ise 1 hafta sürüyor ama yine de toparlanıyorum.
Bu benim hayatım ve bu hayatın en önemli okuru, izleyicisi benim. Yani bir film yaparken kitap yazarken izleyici-okuyucu kitleye hitap etmem gerekiyorsa hayatımı yaşarken de kendimi nasıl mutlu ederim bunu düşünmeliyim.
Tekrar söylüyorum, ben 2 zamanı aynı anda yaşıyorum, geçmiş ve şimdi. Bundan dolayı üzgün değilim, olmasaydı daha az yorulurdum ama ben böyleyim ve sanırım mutluyum. Mutsuzluğa aşık olduğum için mi yoksa gerçekten mutsuz olduğum için mi mutluyum bilmiyorum. Kafa karıştırıcı göründüğünün farkındayım ama, hayat böyle ve ben bu hayatı yaşıyorum!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder